Nieuwsbrief PKN Hurdegaryp

Nieuwsbrief PKN Hurdegaryp




Kerknieuwsbrief 14: 21 juni 2020

Meditatie: Hemelhoog is uw liefde
Heel voorzichtig pakken we de draad weer op. Met een kleine groep gemeenteleden zijn we vanmorgen weer in de kerk bij elkaar. Na opgave, op anderhalve meter afstand, zonder te zingen en zonder koffie. Ja, het zal even wennen zijn. We zitten apart maar zijn wel samen. De Bijbel wordt weer geopend, we bidden voor de nood in de wereld en we horen o.a. koormuziek van medechristenen, ooit gezongen in andere kerkdiensten en opgenomen voor t.v. uitzendingen. Zo schuilen we samen in het licht van de nieuwe Paaskaars, die zonder dat wij dit jaar Pasen in de kerk hebben gevierd, gewoon weer brandt. Immers het licht van God gaat nooit verloren! Noch zijn liefde! Nee, die is hemelhoog als in onze psalm van vandaag.
In deze liefde zijn we ook in de kerk bij elkaar, verbonden met allen die thuis zijn.
Deze morgen staan we dus stil bij een psalm. En ik heb gekozen voor Psalm 57, omdat zoveel verschillende emoties uit het dagelijks leven daarin herkenbaar zijn.
De spanning om dreigend onheil. Angst en het gevoel van verlorenheid, maar ook een zeker verlangen naar het gewone en naar rust.
Allereerst lijkt de psalm een soort gebed om hulp. Een noodkreet tot God. Een roep om bevrijding. En uiteindelijk mondt het uit in een loflied.
Ja, met harp en lier wil ik het morgenrood wekken. Ik wil weer zingen. Ik wil weer leven!
Hoe herkenbaar is dit voor ons in deze tijd. Immers nog steeds is er die onzekerheid rond het virus, ook al lijkt het de goede kant op te gaan. Tenminste in ons eigen land. Nog steeds zijn er die vragen waar we nog geen antwoord op krijgen. Wat gaat er gebeuren de komende maanden en na de zomer? Komt er nog die tweede golf? En dat vaccin? Wat hopen we dat dat lukt!
Ik vlucht tot u mijn God, horen we in de psalm en in de schaduw van uw vleugels zal ik schuilen. De dichter, wij, we zoeken troost. We zoeken houvast en een luisterend oor. De dichter, wij, we verlangen naar een moment van ontspanning te midden van alle onrust. En inderdaad, maar wat graag zouden we willen zingen als de dichter van de psalm. Ja, met harp en lier zou ik weer willen geloven in een nieuwe dag.
Die nieuwe dag, die nije dei, Syb van der Ploeg zong er laatst nog van in één van de kerkdiensten, die deze maanden vanuit Franeker uitgezonden werden door Omrop Fryslân. It libben wie wrang, it wachtsjen te lang. Mar 't nimt in kear, zong Syb. Ja lang wie it kâld en tsjuster, aanst komt de dei fynt it ljocht syn wei, yn in nije dei. En het gekke is, de tekst van zo’n lied, of zomaar een beeld of soms maar één woord, het kan maken dat de horizon zich als het ware weer opent en er een nieuw perspectief geboden wordt. Ja, al zingend, biddend en roepend daagt dan langzamerhand ook weer een beetje licht.
Worden we in Bijbeltaal weer opnieuw geboren, net als de psalmdichter. Het net aan onze voeten ontvlucht. Dan weten we weer: dit is het leven. Een leven met voor- én tegenspoed. Met goede én kwade dagen. En hier hebben we het mee te doen. Ieder voor zich én samen, maar ook gedragen door die Ene en dát maakt sterk! Ja, het is een weg die mij leert met open handen te leven om te leren ontvangen wat mij onderweg gegeven wordt.
Een woord. Een lied. Een land vol belofte. Verhalen van trouw en van liefde. Ja van God met mij! Dan is mijn hart gerust en wil ik voor u zingen en spelen, zegt de psalmdichter. Bij het ontwaken van die nieuwe dag.
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Persoonlijk gebed
God, U die ziet in het verborgene
en spreekt in de stilte,
zie mij, hoor mij, zuiver mij.
Opdat ik de duisternis niet ontloop
en de stilte niet ontvlucht,
maar blijf, daar waar U mij wilt vinden.
Amen.
uit: Uw weg – mijn weg – Sabine Nijland

Collectes op zondag 21 juni
De diaconale collecte is vandaag bestemd voor één van de projecten van Kerk in Actie; voor opvang en hulp voor ontheemden in Colombia.
Enkele jaren geleden werden in Colombia vredesakkoorden getekend tussen de regering en haar grootste tegenstander de FARC. Toch is er in grote delen van het land nog geen sprake van
vrede. Een kleine rebellengroep en ook para-militairen gaan onverminderd door met het
(gewapend) intimideren van de bevolking. Hierdoor worden nog steeds mensen uit hun woonplaats of van hun land verjaagd. Zij trekken naar de stad, waar zij in de arme volkswijken belanden als in de sloppenwijken van Bogotá.
Ongeveer vier miljoen Colombianen zijn in eigen land op de vlucht voor geweld. Met hulp van de organisatie Mencoldes proberen zij een nieuw bestaan op te bouwen.
Mencoldes geeft materiële en psychosociale hulp aan ongeveer dertig tot veertig nieuwe gezinnen per maand en helpt vluchtelingen om een bedrijfje te beginnen als naaister, bouwvakker of monteur. Ook behartigt Mencoldes de belangen van de ontheemden bij de overheid en zet zich in voor de terugkeer van de ontheemden naar hun eigen land en woonplaats. Kerk in Actie lobbyt bij de Nederlandse en Colombiaanse regering en internationale (vluchtelingen)organisaties voor meer aandacht voor de ontheemden van Bogotá. Steun dit werk.
U kunt dit werk steunen door uw bijdrage over te maken op rekening NL89 ABNA 0457 457 457 t.n.v. Kerk in Actie te Utrecht, o.v.v. Mencoldes in Colombia. Hartelijk dank!
Daarnaast is uw gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente natuurlijk ook van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL 96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Prot. Gemeente Hurdegaryp.

Kerkdiensten hervatten!
Vanaf 21 juni – dus vanaf vandaag – worden de kerkdiensten weer hervat. Om deze vieringen bij te wonen kunt u zich aanmelden bij de scriba dhr. Harm Schreiber. Meer informatie hierover hebt u kunnen lezen in de brief die u thuis in uw brievenbus hebt ontvangen. Afgesproken is dat er in elk geval tot zondag 23 augustus geen kinderoppas en geen Jong Perspectief zal zijn. Wel zal er elke zondag voor de kinderen een pakketje met ‘werkjes’ klaar liggen om tijdens de dienst mee bezig te kunnen zijn. Uiteraard zijn ook zij van harte welkom en ook zij moeten worden aangemeld. Wat we vanaf 30 augustus gaan doen, zal t.z.t. via Twalûd bekend gemaakt worden.
.
Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân deze en volgende week zondag om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een viering uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk.
  • Om 11.00 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.

Kerknieuwsbrief 13: 14 juni 2020

Meditatie: Ik ga waar Ik kan gaan, n.a.v. Matteüs 9:35-10:15
Bij de tekst van vanmorgen, die in het leesrooster bij de eerste zondag na Trinitatis wordt genoemd, vond ik een prachtig lied. En al kunnen we in deze periode niet samen zingen, het lezen van liedteksten kan gelukkig wel!
Het komt uit de bundel Liederen & gebeden uit Iona & Glasgow en het is geschreven in de vorm van vraag en antwoord. Vragen afkomstig van mensen als wij en het antwoord in vers 5 wordt gegeven door Jezus. Leest u eerst de Bijbeltekst en dan het lied.
1. O waar wil je heen gaan? En kan ik je volgen?
En hoe overleef je? Hoe kom je ooit aan?
Je hebt geen bepakking, geen tent en geen kleding,
geen eten, geen drinken – hoe kun je bestaan?
2. O waar wil je heen gaan? En kan ik je volgen?
En waarom zoek jij steeds een ander gehoor?
Je twist met de machten. Je eet met verachten.
Je loopt met de lamme. Zo ga je maar door.
3. O waar wil je heen gaan? En kan ik je volgen?
En wat geeft je aanzien? Wat geeft je krediet?
Geen winst uit de handel, geen vakwerk of kunde,
geen stempel of keurmerk, geen kunstwerk of lied.
4.O waar wil je heen gaan? En kan ik je volgen?
En wat is de missie waar jij je voor geeft?
En wat inspireert je? Wat drijft je, wat sterkt je?
En wat is de droom toch die jouw liefde heeft?
5. Ik ga waar Ik gaan kan en zoek reisgenoten.
Maar stel me geen vragen naar heg of naar steg,
naar leeftocht of reisdoel of wie ons wil volgen.
Maar voeg je toch bij me: Ik leer je mijn weg.
Al lezend, zing je het haast zonder de noten te kennen. Of misschien kun je het ook rappen?! Wat we dan tegenkomen zijn alledaagse vragen aan Jezus en dat ene eenduidige antwoord: ‘voeg je toch bij me: Ik leer je mijn weg.’
Vooral het vierde couplet springt er voor mij uit. Wat inspireert je? Wat drijft je? Wat sterkt je? En wat is de droom toch die jouw liefde heeft? Eigenlijk raakt dit aan de zoektocht van ieder mens naar wat leven is.
Wat doe je en waarom? Wat is alle moeite waard? En, wat is dat toch dat we er iets van willen maken? Niet alleen voor onszelf maar ook voor de ander?
Zeker in deze corona-tijd, zien we onze verantwoordelijkheid ook voor de ander. Ervaren we hoe kwetsbaar een mensenleven is, maar ook vooral hoe kostbaar. En al die maatregelen van overheidswege – hoe vervelend en beknottend soms ook – ze zijn dan ook bedoeld om niet alleen jezelf maar ook die ander te beschermen. Die zorg om de ander zien we ook bij Jezus. ‘Hij trok rond langs alle steden en dorpen’, lezen we aan het begin. Vanuit een groot gevoel van compassie. Want, zo gaat de tekst verder: ‘Toen hij de mensenmenigte zag, voelde hij medelijden met hen, omdat ze er uitgeput en hulpeloos uitzagen, als schapen zonder herder.’
Die uitgeputte en hulpeloze mensen herkennen we ook hier en nu, in deze tijd van pandemie en grote onzekerheid. Al die mensen die worstelen om het hoofd mentaal of financieel boven water te houden. Al die mensen die hunkeren naar contact of wakker liggen uit zorg om hun geliefden op afstand. De zieke mensen die vechten om in leven te blijven of weer conditie op te doen. En allen die voor hen zorgen. Elke dag opnieuw en al maandenlang.
Wie is een herder voor wie?
Stel me geen vragen, laat het lied Jezus zeggen. Want op al die vragen naar het hoe en het waarom, heb Ik ook geen antwoord. Maar voeg je toch bij me: Ik leer je mijn weg. Een weg om gewoon maar te gaan omdat deze goed is van zichzelf. Ja, een goddelijke weg. De weg van compassie, van liefde en trouw en vooral van samen. De route ontvouwt zich vanzelf.
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Gebed
Als wij bezorgd zijn, God,
bidden wij U niet om zorgeloosheid,
maar om vertrouwen op uw zorg voor ons;
sta niet toe dat wij ons zorgen maken
over zaken die er niet toe doen,
houd de opgewektheid in ons levend
ook als zorgen ons terneer slaan;
laat uw naam, uw rijk, uw wil,
ons een zorg zijn,
maak ons zorgzaam voor elkaar.
uit Zondagswoorden – W.R. van der Zee

Collectes op zondag 14 juni
Deze zondag vraagt de diaconie uw aandacht voor een landelijke collecte van de Protestantse Kerk, bestemd voor ondersteuning van dorpskerken. Teruglopende ledenaantallen, minder financiële middelen en het moeten sluiten van de kerkdeuren maken het moeilijk om kerk van en voor het dorp te zijn. Binnen de dorpskerkenbeweging van de Protestantse Kerk helpen dorpskerken elkaar om als geloofsgemeenschap van betekenis te blijven voor elkaar én voor het dorp.
De Protestantse Kerk ondersteunt dorpskerken bij het uitwisselen van ervaringen en organiseert regiobijeenkomsten rond kerk- en leefbaarheidsvraagstukken.
Met uw bijdrage steunt u dit belangrijke werk voor kleine dorpskerken. U kunt een bijdrage overmaken op NL10 ABNA 0444 444 777 t.n.v. Protestantse Kerk o.v.v. Dorpskerken
Daarnaast is uw gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente natuurlijk ook van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL 96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Prot. Gemeente Hurdegaryp.

Kerkdiensten hervatten!
Nog een week en we gaan weer heel voorzichtig beginnen. Met maximaal 30 personen, na opgave, zonder zingen en ook zonder koffie. Anders dan we gewend zijn, maar toch is er weer ruimte voor een spiritueel moment.
In deze dienst op 21 juni willen we ook de gemeenteleden noemen die ons in deze laatste maanden zijn ontvallen. We leggen een gedachtenissteentje neer in het stiltecentrum en steken een kaarsje voor hen aan. Opnieuw een klein moment van gedenken.
Helaas hebben we in de brief van 8 juni, die iedereen in de brievenbus heeft gekregen, verzuimd iets te vermelden over de kinderen, zowel die van Jong Perspectief als die van de kinderoppas. Excuus daarvoor!
Afgesproken is dat er in elk geval tot zondag 23 augustus geen kinderoppas en geen Jong Perspectief zal zijn. Wel zal er elke zondag voor de kinderen een pakketje met ‘werkjes’ klaar liggen om tijdens de dienst mee bezig te kunnen zijn. Uiteraard zijn ook zij van harte welkom! En weet dat ook voor hen geldt: aanmelding is verplicht.
Wat we vanaf 30 augustus gaan doen, zal via Twalûd bekend gemaakt worden.
Tot slot: tot en met zondag 28 juni zal deze kerknieuwsbrief nog verschijnen.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân tot eind juni elke zondag om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een viering uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk.
  • Om 11.00 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.


Kerknieuwsbrief 12: 7 juni 2020

Meditatie: God, Jezus en de Heilige Geest n.a.v. Matteüs 28: 16-20
Er zou nog van alles te zeggen zijn over de omgang met het versoepelen van de coronamaatregelen, waardoor ook de kerkdeuren weer open kunnen gaan. Ook houden de vele anti-racismeprotesten ons bezig na die gewelddadige dood van George Floyd in Minneapolis in de V.S. Toch vindt u in deze kerknieuwsbrief heel iets anders, namelijk een theologisch leerverhaal. Want het is vandaag zondag Trinitatis. Oftewel de zondag van de Drie-eenheid van God de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Soms zingen we ervan als in lied 305: ‘Alle eer en alle glorie geldt de luisterrijke naam! Alle eer en alle glorie, geldt de Zoon, de erfgenaam. Alle eer en alle glorie, geldt de Geest die leven doet.’ Soms horen we ervan in een liturgische groet: ‘De genade van de Heer Jezus Christus, de liefde van God en de eenheid met de heilige Geest zij met u allen.’ Woorden waarmee Paulus afscheid neemt in zijn brief aan de gemeente van Korinte. En vandaag lezen we ervan in het evangelie naar Matteüs: ‘Ga dus op weg’, zei Jezus, ‘en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest….’
God de Vader, de schepper van hemel en aarde, en Jezus Christus, zijn eniggeboren Zoon, én de Heilige Geest, op de een of andere manier horen ze bij elkaar en samen maken ze, al vanaf de eerste eeuwen na Christus, deel uit van het belijden van de kerk.
Het was in 381 op het concilie van Constantinopel, het huidige Istanbul, dat de kerkelijke leer van de Drie-eenheid officieel werd vastgesteld. Maar vanzelf ging dat niet. Er gingen jaren van discussie aan vooraf en dan kon het er hard aan toe gaan.
Want hoe verhouden deze drie zich eigenlijk tot elkaar? Staan ze op één en dezelfde lijn en is er geen onderscheid of is God de belangrijkste? En Jezus? Als ze alle drie één zijn, is hij dan God of is hij mens?
En als Hij is als God, is hij dan een soort tweede God? Maar er is er toch maar één? En ga zo maar door.
Talloze discussies zijn er gevoerd en vele boeken zijn er over vol geschreven. Maar ik niet dat een doorsnee gelovige hiervan wakker ligt. Nee, misschien denken we meer in de richting van de woorden van de Sint Vitusparochie in Leeuwarden. In haar nieuwsbrief las ik deze week: ‘Als wij vroeger thuis brood uit het vuistje kregen, dan was het minste wat we van te voren deden: een kort kruisteken slaan. Als oma er was, moesten we altijd lachen, want die kon dat heel snel. Het leek dan wel of ze vliegen ving! Dat werd dan ook een familiegrapje. Dit weekend vieren we de heilige Drie-eenheid. Dat is niet het meest eenvoudige onderwerp van ons geloof. Wij willen vaak beredeneren hoe God Vader, Zoon en Geest in één kan zijn. Maar juist dat eenvoudige kruisteken leert het ons: God is als Schepper/liefdevolle Vader de verbinding met de hemel (de beweging van boven naar beneden), God is als Zoon volledig mens, en dus de verbinding met het aardse (de beweging van links naar rechts) en met het maken van het kruisteken wordt er een kruis zichtbaar. Alleen met de gaven van de heilige Geest kunnen we de betekenis van het kruis begrijpen als bevrijdend (Pasen en Pinksteren). En zo wordt er gedoopt in de naam van de Vader, de Zoon en de heilige Geest, als meest korte geloofsbelijdenis. En daarom verdient het kruisteken het om met aandacht gemaakt te worden!’
Nu zijn wij niet gewend om een kruisteken te maken, maar de uitleg is voor ons allen dezelfde. En wat we kunnen doen, is er ermee te leven. Op basis van wat de heilige schrift ons leert en kennelijk heeft Jezus daar alle vertrouwen in. Want nog een laatste keer ging hij met zijn leerlingen de berg op; de berg die herinnert aan de woorden van zijn Vader. De Sinaï met de tien leefregels van God. En daarmee worden de geloofsleerlingen dan op weg gestuurd. Zo zal het leven zijn! En ze gingen, gedragen door Jezus’ Geest. ‘Ik ben met jullie’, zei hij, ‘alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld.’
Zouden ook wij dan maar niet gewoon op weg gaan? Zonder alles precies te doorgronden?
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Gebed bij deze zondag
Wij vragen U niet, God
om wonderen en tekenen uit de hemel.
Wij vragen U
om uw aanwezigheid
hier in ons midden,
om het vuur van uw Geest
dat ons licht brengt en warmte,
om de kracht van tegenwind
die mensen beweegt en bezielt,
om de liefde van uw Zoon
die ons leert
hoe Gij zijt voor mensen.
Breek bij ons in
en wek ons tot leven,
opdat wij bestaan en leven uit U.
           uit: Zo lang wij adem halen – Sytze de Vries

Collectes op zondag 7 juni
De diaconale collecte voor deze zondag is voor INLIA, het Internationaal Netwerk van Lokale Initiatieven met Asielzoekers. In samenwerking met verschillende geloofsgemeenschappen ondersteunt INLIA asielzoekers en vluchtelingen in nood. Als partner van mensen, werkend voor een rechtvaardige samenleving. INLIA Groningen is inmiddels uitgegroeid tot vijf stichtingen met diverse activiteiten en projecten en is ook een kennisinstituut op haar terrein. Samen tellen de stichtingen zo’n 35 beroepskrachten, een tiental stagiaires en meer dan 100 vrijwilligers. Alle INLIA stichtingen zijn onafhankelijk. Ze bestaan van particuliere giften en bijdragen van kerken. U kunt uw bijdrage storten op rekening: NL47 INGB 0005.8728.15
ten name van St. INLIA Groningen.
Ook een gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente is natuurlijk van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL 96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Prot. Gemeente Hurdegaryp. Hartelijk dank!

Kerkdiensten hervatten!
In de komende week ontvangt u in uw brievenbus een schrijven over het hervatten van de kerkdiensten. Zondag 21 juni gaan we van start. Weliswaar in aangepaste vorm maar de deuren kunnen weer open!
En dat stemt tot dankbaarheid. Uiteraard blijft voorzichtigheid geboden.
Tot en met zondag 28 juni verschijnt nog deze kerknieuwsbrief en begin juli vindt u ons kerkblad Twalûd weer in de bus.
.
Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân tot eind juni elke zondag om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een viering uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk.
  • Om 11.00 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.

Vlaggen en schooltassen
Ook op deze plaats willen we alle scholieren die hun middelbare schoolloopbaan op 4 juni officieel hebben afgesloten en hun diploma hebben behaald van harte feliciteren! Het ging allemaal anders dan anders maar dit is zeker een coronaproof-feestje waard! Geniet ervan!


Kerknieuwsbrief 11 : 31 meil 2020

Meditatie: Adem ons tot leven n.a.v. Handelingen 2: 1-14
Adem ons tot leven is de titel van een inspirerend boekje dat ik ooit heb gekocht. Het staat vol met bezinningsteksten, gebeden en verhalen. Verhalen over wat mensen meemaken. Ervaringen van dankbaarheid en verwondering aan de ene kant en verdriet en teleurstelling aan de andere kant. ‘Ik heb in dit boek een bonte bundeling van teksten bij elkaar gebracht die mij hebben geholpen om door dalen van verdriet te komen en over bergen van geluk te trekken’, schrijft René Hornikx, die al deze teksten bij elkaar heeft gesprokkeld in zijn ontmoetingen met mensen. Bedoeld voor persoonlijk gebruik of voor liturgische momenten.
Mooi is dat. Om iets wat wezenlijk is voor jezelf ook te delen met anderen. Om woorden aan te reiken die stem geven aan wat je overkomt. Om mensen te bemoedigen. Om hen te helpen om niet te vergeten waar geluk te vinden is. Verhalen als deze ademen ons tot leven.
En misschien is dat ook wel een prachtige samenvatting van wat er gebeurt op dat Pinksterfeest! ‘Een zuchtje wind, weldadig op een hete dag, een vriendelijk woord, vreugde in ons hart: God ademt ons tot leven’, schrijft Hornikx in zijn inleiding. En dat zien we voor ons, daar in Jeruzalem. Mensen worden geraakt. Mensen komen in beweging. Mensen gaan weer leven van de woorden van God. Hun harten zijn er vol van en ze beginnen te spreken.
Woorden die troosten. Woorden over Gods bevrijdende daden. Woorden die ook anderen weer raken. Immers de hoorders weten: deze woorden zijn ook voor ons bestemd. Wie we ook zijn. Waar we ook vandaan komen. Wij allen horen dezelfde boodschap, die ons met elkaar verbindt. Je zou kunnen zeggen: hier is de kerk geboren. Met Gods Geest in haar midden, op die vijftigste dag na Pasen. En die kerk is er nog steeds, ook al zijn de deuren op dit moment gesloten en komen we nog even niet bij elkaar. Wat ons samenbindt, dát is er nog steeds. Diezelfde woorden en diezelfde verhalen. Diezelfde liefde van God, ons voorgeleefd in die ene Zoon. Diezelfde woorden van Gods nabijheid en van de opdracht ook zelf als mens nabij te zijn.
Lucas gebruikt in zijn verhaal van de geboorte van de kerk beelden als wind en vuur. En hij beschrijft hoe de discipelen in vuur en vlam staan. Want die heilige Geest, die Geest van God, is kracht-in-mensen; een tegenkracht, een warmtekracht tegen alles wat rigide, koud en van steen in ons is. Het is een kracht die mensen activeert en doet opstaan.
Gevoed met de verhalen van leven en gelaafd met de wijn van sjaloom gaan de geloofsleerlingen op weg. Dwars door alle tijden en culturen heen met als doel: een mensheid te vormen naar Gods wens. En dat nog steeds!
Nog steeds zijn mensen – zijn wij – aan elkaar verbonden. Voor goede en kwade dagen. Nog steeds voelen mensen zich – ook wij – verantwoordelijk voor elkaar en is daar die stimulerende werking van die heilige kracht. Ja, nog steeds vinden mensen elkaar onder hetzelfde dak en aan de tafel van samen. Met oog en oor voor de naaste en als prachtig beeld van God.
Het vuur van Gods liefde kleurt ons leven. Sterker nog: heilige Geest in ons is scheppingskracht; het vermogen om van deze wereld een keten van bewoonbare plaatsen te maken, een spoor van oases in de woestijn. Ook in deze corona-tijd.
Het is een kaartje sturen naar elkaar. Een telefoontje. Het is bidden voor elkaar. Het is de vraag: hoe gaat het met jou?! Het is gemeente-zijn, zo mogelijk binnen de muren van de kerk, maar niet minder ook daarbuiten. Als een zuchtje wind, weldadig op een hete dag.
Ja, God ademt ons tot leven! Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Eén taal is voldoende – een ervaringsverhaal van René Hornikx
Het gebeurt wel eens dat mensen elkaar aankijken, een blik van herkenning waarnemen en weten dat ze elkaar verstaan. Soms hoef je niet veel woorden ge gebruiken. Geestverwanten herkennen elkaar snel en op afstand.
In het najaar van 2006 was ik in Zweden. We zaten met acht mensen uit verschillende landen, aan tafel: een Zweed, er was iemand uit China die nu in Engeland woont; iemand uit Frankrijk, een Duitser die al jaren in Zweden verblijft, een Noor die in Zweden werkt, onze zoon die Nederlander is en mijn vrouw en ikzelf zijn nog steeds Belgen. In gesprek met elkaar voelden we spontaan geestverwantschap, ook al hebben we elkaar nooit eerder gezien en hebben we onze jeugdjaren duizenden kilometers van elkaar in totaal andere culturen beleefd.
In zo’n gezelschap hoef je niet vele talen te spreken. Eén taal is voldoende, de taal van de liefde. En die taal spreek je met een luisterend oor, een helpende hand, een glimlach soms, een wijze raad, een woord van troost.
De taal van de Geest, de taal van de liefde doet wonderen in ons leven: schenkt liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, vertrouwen. Dit zijn de zeven gaven de Geest. Aan ons om deze gaven van de Geest een kans te geven .
Mogen wij de Geestkracht daartoe krijgen.

Gebed om geestkracht
Enige God,
U bezit geestkracht die chaos herschept tot orde.
Doe die geestkracht in ons branden:
Om woorden van troost te spreken,
om te verwarmen wie het koud heeft,
om licht te brengen bij wie in duisternis verkeert,
om leven te schenken aan hen die onverschillig geworden zijn.
Enige God laat uw geestkracht toe in ons hart.
Amen
(naar een gebed van René Hornikx)

Collectes op zondag 31 mei
Deze zondag is er een ZWO-collecte voor de kerk in Marokko. De kerk in Marokko groeit. Steeds meer migranten willen via de woestijn en Marokko Europa bereiken, maar stranden in dit Noord-Afrikaanse land en velen van hen zijn christen. Ook komen steeds meer christenen uit andere Afrikaanse landen in Marokko studeren.
Het is belangrijk om voor deze groeiende kerk meer predikanten en voorgangers van huiskerken op te leiden. Om de dialoog tussen verschillende religies en culturen te bevorderen en om hulp te
bieden aan gestrande migranten die, vaak slachtoffer van mensenhandel, getraumatiseerd en totaal berooid zijn. Kerk in Actie steunt dit werk. Doet u mee?
U kunt dit werk steunen door uw bijdrage over te maken op rekening NL89 ABNA 0457 457 457 t.n.v. Kerk in Actie te Utrecht, o.v.v. Kerk Marokko of doneer online. Hartelijk dank!
Natuurlijk is uw gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente ook van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL 96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Prot. Gemeente Hurdegaryp.

Kerkdiensten hervatten?
Zoals u in de vorige kerknieuwsbrief hebt kunnen lezen, hopen we onze kerkdeuren weer te openen op zondag 21 juni. In de week van 8 juni ontvangt u een schrijven waarin wordt uitgelegd hoe alles in zijn werk gaat.
Tot en met zondag 28 juni verschijnt nog deze kerknieuwsbrief en begin juli vindt u ons kerkblad Twalûd weer in de bus.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • De Protestantse Gemeente Franeker en Omrop Fryslân hebben afgesproken dat nog tot en met 28 juni kerkdiensten worden uitgezonden vanuit de Martinikerk.
  • Na de kerkdienst op de eerste pinksterdag, die om 10.00 uur begint, is aansluitend vanaf 11 uur een live- concert te zien van organist Jochem Schuurman en sopraan Tetsje van der Kooi.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een viering uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk.
  • Om 10.25 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.


Kerknieuwsbrief 10 - 24 mei 2020

Meditatie: Wat staan jullie naar de hemel te staren? n.a.v. Handelingen 1: 1-14
Afgelopen donderdag was het Hemelvaartsdag en Lucas vertelt daarover in zijn tweede boek: Handelingen. Hij beschrijft hoe Jezus voor de ogen van zijn leerlingen in een wolk opgenomen wordt en van de aarde verdwijnt. De leerlingen, zij blijven in grote verwarring achter en staren omhoog. We zien hen daar staan, op die Olijfberg. Hun ogen gericht naar de hemel. Jezus, hun grote leermeester heeft hen verlaten en ze staan daar als versteend. Tot die twee mannen in witte gewaden bij hen komen – die boodschappers van God die wel vaker op cruciale momenten verschijnen. Die wel vaker mensen op een nieuw spoor weten te brengen. Een duwtje in de goede richting geven.
En zij zeggen: ‘Galileeërs, wat staan jullie naar de hemel te kijken? Ja, ze roepen hen op terug te gaan naar Jeruzalem. Naar de plaats waar ze thuishoren. Immers, er is meer te doen. Hun taak in de wereld wacht. De taak om de hemel en de aarde met elkaar te verbinden. Om Gods woord in de wereld handen en voeten te geven.
Het verhaal van de hemelvaart is een verhaal van bemoediging en opdracht. Een verhaal dat de leerlingen activeert en op weg doet gaan. Immers, de bagage voor onderweg hebben ze al gekregen, in alle woorden en daden die Jezus hun heeft voorgeleefd. M.a.w.: de hemelvaart van Jezus brengt hen tot de beslissende stap naar volwassenheid! Een nieuw begin als opstandingsmensen, met de belofte van de heilige Geest die met Pinksteren komt.
Dus wat sta je daar nog naar de hemel te staren? Word wakker en kom in beweging. Je zult af moeten dalen van die gezegende berg en je leven weer op moeten pakken. Met hen die op je pad komen. Met hen die je aankijken. Met hen die op je wachten. Met hen met wie je verbonden bent. Ja, de leerlingen worden aangespoord om te doen wat ze moeten doen. Om in Gods naam mede-mens te zijn. En dat geldt toch ook voor ons?
Mede-mensen. Voor mij zijn dat op dit moment al die mannen en vrouwen die in de frontlinies staan in de strijd tegen het corona-virus. Al die prachtige en sterke mensen die we vanaf 20 maart voorbij zien komen in het televisieprogramma Frontberichten. Tot 1 juni zijn ze op vrijdag-, zaterdag- en zondagavond nog te zien. De harde werkers in de vitale beroepen, die hun uiterste best doen om Nederland door de coronacrisis heen te loodsen. Het zijn de schoonmakers, de zorgmedewerkers, het ambulancepersoneel, de huishoudelijke hulpen, de uitvaartleiders, de mantelzorgers en nog zoveel meer. In hun verslag zien we met hoeveel liefde en compassie zij zich inzetten. Hoe ze heel concreet proberen de hemel de aarde te laten raken. En niet voor niets klonk dan ook dat grote applaus. Wat komt het hen toe!
Aan de andere kant, we doen hen geen recht als het hierbij blijft. We helpen hen niet met alleen maar bewondering en applaus of door hen de hemel in te prijzen. Dan zou ook ons gevraagd kunnen worden: wat staan jullie daar te staren?
Veel meer doen we voor hen als we ons houden aan al die richtlijnen voor de veiligheid. Als we eenvoudigweg de anderhalve meter afstand op elkaar blijven bewaren. Zolang als maar nodig is! Als we voorzichtig blijven doen, ook als het steeds beter lijkt te gaan. En als we werkelijk de moed hebben om geduldig te zijn!
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Voor jong en oud: een verhaal van Toon Tellegen over de mier en de eekhoorn.
Op een dag nam de mier afscheid van de eekhoorn. ‘Ik ga voor geruime tijd op reis’, zei hij, ‘maar ik weet niet voor hoe lang. Ik neem dus maar zo afscheid dat het ook voor heel lang kan zijn’. Ze schudden elkaar vijf keer de hand en omhelsden elkaar ook zoals het bij een afscheid voor lange tijd hoort. ‘Laat je nog iets van je horen?’ vroeg de eekhoorn. De mier had zich al omgedraaid en riep, terwijl hij langs het bospad liep: ‘Ja!’
Even later was hij uit het zicht verdwenen en bleef de eekhoorn alleen achter. Wat zou het voor reis zijn? dacht hij. Maar hij wist hoe weinig je kon zeggen van reizen die nog moesten beginnen. Niet lang daarna ontving de eekhoorn een brief.
Beste eekhoorn,
Ik ben nu volledig op reis. Ik heb je beloofd dat ik iets van mij zou laten horen.
Als je straks een uitroepteken leest laat ik iets van mij horen.
Lees je goed? Let op!
Op dat moment klonk er een zacht gefluit dat onmiskenbaar het gefluit van de mier was. ‘Mier!’ riep de eekhoorn opgetogen. Hij draaide de brief om en om, keek tussen alle letters en toen in de envelop en op de grond, maar er was geen spoor van de mier te bekennen. Hij begon opnieuw te lezen, en weer hoorde hij, toen hij het uitroepteken las, hetzelfde zachte gefluit. Als hij lang naar het uitroepteken keek kon hij zelfs een liedje herkennen dat de mier dikwijls floot.
Hij deed de brief in de envelop en legde hem op de tafel naast zijn bed. Hij moet heel ver weg zijn, dacht de eekhoorn. Maar hij denkt aan mij!
De zon scheen en de eekhoorn ging op de tak voor zijn deur zitten. Maar telkens stond hij op en ging naar binnen om de brief opnieuw te lezen, en telkens als hij bij het uitroepteken kwam hoorde hij weer het zachte fluiten van de mier die van ver weg iets van zich liet horen. En telkens schudde de eekhoorn zijn hoofd, glinsterden zijn ogen en dacht hij: mier, mier!

Collectes op zondag 24 mei
In de Oegandese hoofdstad Kampala leven duizenden kinderen op straat. Ze worden door volwassenen gebruikt om te bedelen. Ze gaan niet naar school, worden uitgebuit en mishandeld. Kerk in Actie werkt samen met drie plaatselijke organisaties. Zij vangen deze straatkinderen op. Proberen hen te herenigen met hun familie. Ze zorgen dat de kinderen weer naar school gaan en werken aan preventie. Kortom: Geef straatkinderen een nieuwe kans via deze ZWO-collecte. U kunt uw bijdrage storten op rekening: NL89ABNA0457.4574.57 ten name van Kerk in Actie werelddiaconaat.
Natuurlijk is uw gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente ook van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL 96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Prot. Gemeente Hurdegaryp.

Kerkdiensten hervatten?
Op dit moment hopen we onze kerkdeuren weer te openen op zondag 21 juni. Een voorzichtig begin en uiteraard volgen we dan ook de richtlijnen van de landelijke kerk. Dit betekent o.a. dat maximaal 30 personen de dienst bij kunnen wonen en in onze situatie zal dat in elk geval tot 1 augustus ook zo blijven. Verder hebt u in de media al kunnen vernemen, dat er tijdens de vieringen voorlopig niet gezongen kan worden. We hopen hier op een creatieve manier mee om te gaan.
Ook andere (veiligheids)regels zullen moeten worden toegepast. Het een en ander zal in de komende weken verder worden uitgewerkt. Binnen niet al te lange tijd ontvangen alle gemeenteleden een schrijven waarin wordt uitgelegd hoe alles in zijn werk gaat.

Verder:
tot en met 28 juni verschijnt nog deze kerknieuwsbrief en begin juli vindt u ons kerkblad Twalûd weer in de bus.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk.
  • Om 11.05 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.

Kerknieuwsbrief 9 - 17 mei 2020

Meditatie: Mijn vrede geef ik jullie, n.a.v. Johannes 14:23-29
Duizelt het u soms ook door al die berichten over het corona-virus? Getallen, onderzoeksresultaten, nieuwe brandhaarden, versoepelingen, volle treinen, dalende economiecijfers, nieuwe initiatieven in bedrijven, banenverlies, wel of nog niet op bezoek mogen bij je geliefden, ervaringsverhalen van Covid-patiënten enz.
Hoe houd je je hoofd dan nog rustig. Hoe ga je om met je angsten of je eenzaamheid. Ja, hoe kun je nog goed leven in deze onzekere tijden. En dan lezen we die tekst waarin Jezus zegt: ‘mijn vrede geef ik jullie’.
Aanstaande donderdag is het Hemelvaart en de tekst van deze zondag bereidt ons daarop voor. Op die dagen zonder Jezus. Zonder die ene, die zijn leerlingen bij de hand houdt en begeleidt. Die hen voorgaat en aanstuurt. Ja, soms ook corrigeert. Ze zullen zonder hem verder moeten gaan, zonder hem die hen steeds opnieuw bij de bron terug doet keren. Bij de God van zijn volk, die al zolang met hen mee is gegaan en dat ook zal blijven doen.
Meer en meer neemt Jezus afscheid van zijn vrienden en zij – noodgedwongen – ook van hem. Meer en meer wordt definitief, dat hij op een bepaald moment er niet meer bij zal zijn. En dan?
De leerlingen, ze kunnen het zich niet voorstellen. Net zo min als wij dat kunnen als we afscheid moeten nemen van wie ons dierbaar is. Nee, eerder is er verzet. Want dit wil je toch niet. Je wilt het houden zoals het is. Zo vertrouwd en goed. Maar dan toch. Het onherroepelijke zal gebeuren. Hoe dan ook. Ja, en dan?
Hoe zullen de leerlingen leven met een afwezige Heer, die naar eigen zeggen tegelijkertijd toch ook aanwezig zal blijven? Ja, hoe kan hij weg zijn en toch ook weer niet? ‘Maak je niet ongerust’, horen we Jezus zeggen, ‘en verlies de moed niet’. ‘Ik laat jullie vrede na; mijn vrede geef ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan’. En hij vertelt dan over de heilige Geest die in zijn plaats zal komen.  We kennen die Geest. Het is de Geest die in den beginne over de wateren zweefde en orde in de chaos schiep. Het is de Geest die de mens de adem inblies en deed leven. Het is de Geest die Abraham riep zijn vaderland en moederhuis te verlaten naar het land van belofte. Die Mozes uit angstland Egypte op liet trekken en die David deed zingen en de profeten hun dromen gaf.
Het is de Geest die over het water van de Jordaan zweefde toen Jezus, vervuld van God, zijn werk begon, en die hem overeind heeft gehouden, ten einde toe.
Het is deze Geest, aldus de belofte van Jezus, die ook bij jullie zal zijn. Die je mens-zijn zal blijven vormen en je leven inhoud wil geven. De Geest van de liefde en het vuur van de vreugde. De boodschapper van vrede en de gever van het geduld. De brenger van vriendelijkheid en de gave van goedheid. De drager van trouw en het hart van zachtheid. Bron van ingetogenheid en adem van leven. Opdat jij leeft! Jij en de ander! Opdat je weet, wie en hoe te zijn.
Daarmee is de leegte die Jezus achterlaat, ruimte geworden. Ruimte vol van betekenis. Vol van hem. Iedere minuut en iedere hartslag. Vol van de liefde waaruit hij leefde.
Ja en soms ervaren we die ook. Soms even. Tegelijkertijd weten we ook, vanzelfsprekend is dat niet. Noch in goede dagen, noch in kwade. Grote bewondering heb ik dan ook voor Etty Hillesum. Ze was een jonge joodse vrouw die in september 1943 met haar hele familie op transport werd gesteld naar Auschwitz. Zelfs in die erbarmelijke situatie van de tweede wereldoorlog, wist ze in haar dagboek te schrijven: ‘Ik zit oog in oog met jouw wereld, God, en ontvlucht de realiteit niet in schone dromen - ik meen dat er plaats is voor schone dromen naast de wreedste realiteit - en ik blijf je schepping prijzen, God - ondanks alles!’.
En op een andere plaats: ‘En dit is het enige dat we in deze tijd kunnen redden en ook het enige waar het op aankomt: een stukje van jou in onszelf, God’. ‘........ geloof me, ik zal voor je blijven werken en ik zal je trouw blijven en je niet verjagen van mijn terrein’. Hoe bijzonder is dat. Dat ze ook dan vol overgave kan schrijven het met God te durven wagen, ondanks alles. Ja meer nog, ze kan niet anders. Want God staat voor alle fundamentele waarden in het leven, het enige waar het op aan komt. Het enige dat leven kan redden en ze bidt dan ook dat Hij het niet in haar begeeft!
Ja een stukje van God in onszelf. Zou dat de vrede zijn waar Jezus van spreekt? Wat een groot goed om daarmee verder te gaan. Met God in ons. Ook in deze corona-tijd.
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie De Vries. Op maandag 11 mei is ons gemeentelid dhr. Jochum de Vries overleden. Moge de liefde van God zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen nabij zijn.

Kerkdiensten hervatten?
In de afgelopen week heeft de kerkenraad van de landelijke kerk het protocol ontvangen voor het eventueel hervatten van de kerkdiensten en de andere activiteiten binnen de kerk. U hebt er in de pers al het een en ander over kunnen lezen. In de komende week gaan we ons hierop bezinnen en wellicht hoort u hier meer over in de volgende kerknieuwsbrief.

Collectes op zondag 17 mei
De diaconale collecte is bestemd voor: Stichting Fier Fryslân.
Deze stichting biedt hulp aan slachtoffers, getuigen en plegers van geweld in afhankelijkheidsrelaties. Bijvoorbeeld tussen ouders en kinderen, partners of jongeren die verliefd zijn. Onze opdracht is: het voorkomen van geweld; het stoppen van geweld en het hulp bieden bij de gevolgen van geweld. Stichting Fier Fryslân gebruikt giften en donaties voor zaken die niet vergoed worden door de overheid.
U kunt uw bijdrage storten op rekeningnummer: NL70ABNA0546.3481.14 ten name van Stichting Fier Fryslân. Ook een gift voor de instandhouding van de plaatselijke gemeente is natuurlijk van harte welkom. Hierbij de twee rekeningnummers: NL28 INGB 0009 6965 09 of NL96 RABO 0320 9800 57 t.n.v. Protestantse Gemeente Hurdegaryp.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk. De komende zondagen verzorgt predikant Jeannette Westerkamp de meditaties.
  • Om 11.05 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.

Kerknieuwsbrief 8 - 10 mei 2020

Meditatie: Heb elkaar lief en Ubuntu
n.a.v. Johannes 13:31-35
“Toen ik jong was, woonden we een poosje op een grote afstand van onze vrienden. We liepen naar ze toe, het openbaar vervoer was niet zo goed en we hadden geen fietsen. Als we weer naar huis gingen, liepen onze vrienden met ons mee tot halverwege. Jij was dus niet degene die de hele weg in je eentje moest teruglopen; je verdeelde de reis zodat je allebei de helft alleen liep”. Aan het woord is Mpho Tutu, de dochter van de wereldberoemde Desmond Tutu, de eerste zwarte aartsbisschop van de Anglicaanse Kerk in Kaapstad. In het april nummer van Woord&Dienst – een opiniërend magazine voor protestants Nederland – wordt Mpho Tutu geïnterviewd over de christelijke boodschap van liefde en de Zuid-Afrikaanse filosofie van ubuntu.
“Ik geef jullie een nieuw gebod”, zei Jezus in zijn afscheidsrede: “heb elkaar lief!”
“Aan jullie liefde voor elkaar zal iedereen zien dat jullie mijn leerlingen zijn”. Je zou kunnen zeggen, dat is zijn hoop voor de wereld. Dat is zijn testament. Dat is zijn opdracht voor mensen die hem lief willen hebben. Voor mensen die zijn naam – God redt – serieus willen nemen.
In veel van de verhalen over Jezus, zien we dit ook telkens terug. Zien we dat het hem niet gaat om een liefde die gericht is op het eigen belang, op het eigen geluk, op het eigen welzijn. Nee, vóór alles gaat het om het geluk en het welzijn van de ander. Te beginnen met hem en met haar die naast je staat. Vóór alles gaat het om een liefde die geen voorwaarden stelt. Dus niet om een liefde die zegt: als jij goed voor mij wil zijn, ben ik het ook voor jou. Voor Jezus is liefde altijd onbaatzuchtig. Gaat het om de liefde zelf!
“In ubuntu zie ik hetzelfde als in de essentie van het christendom”, vertelt Mpho Tutu. “Ik verwacht van mezelf als christen een bepaalde houding en verwacht hetzelfde van de mensen om me heen. Maar dat doe ik op een vreugdevolle manier. In ubuntu zorg je voor elkaar, niet als een plicht, maar vanuit vreugde”. Ubuntu is menselijkheid en het zegt: als we ons beste zelf zijn, roepen we het beste op in anderen.
Deze manier van leven werd ons met de paplepel ingegoten, zo gaat de dochter van Desmond Tutu verder. En ze geeft nog een voorbeeld: “Wij moesten soms één bord eten delen met twee of drie andere kinderen. Het kan gebeuren dat het oudste, grootste kind alles neemt en dat het jongste krijgt wat over is. Aan het oudere kind wordt geleerd dat het zich ervan vergewist dat het jongste genoeg te eten krijgt, of op zijn minst de grootste keuze heeft uit wat voorhanden is. Je moet voor elkaar zorgen en vooral voor wie zwakker is dan jij”. En dát met vreugde! 
Had ik de liefde niet, al het goede dat ik deed, het zou mij niet baten, zei Paulus. Had ik de liefde niet, ik zou niets zijn. Misschien iets om nog eens bij stil te staan in deze coronatijd, waarin ook wij kleine of grote keuzes moeten maken. Waarin ook wij kleine of grote offers moeten brengen. Wat gunnen we elkaar en hoe solidair kunnen we zijn? En dat dan ook nog met vreugde?
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie Glastra van Loon. Op maandag 4 mei is mevr. Froukje Glastra van Loon – van der Pol overleden. Moge de liefde van God een ieder nabij zijn.

Giften en collectes
In de afgelopen weken is een aantal giften ontvangen op de bankrekening van de kerk, we schreven daar al over.
Hierbij het doel van de diaconale collecte op zondag 10 mei: De collecte is deze zondag bestemd voor JOP (Jong Protestant); JOP is gericht op het jeugdwerk in de Protestantse Kerk. Eén van de activiteiten is: #Durfte. #Durfte verbindt tieners, jongeren en volwassenen door samen aan de slag te gaan en iets te doen waar ze goed in zijn of kunnen worden.
Deze activiteit zet in op een ieders talenten, op het geloofsgesprek én op iets doen voor een ander. Jong en oud leren daarbij van elkaar. U kunt uw bijdrage overmaken op rekeningnummer NL52ABNA.0414.1414.15 t.n.v. Jeugdwerk Protestantse Kerk.

Kerkdiensten hervatten?
Wie afgelopen woensdag 6 mei naar de persconferentie met premier Rutte en minister De Jonge heeft gekeken, zal hebben gehoord over mogelijke kerkdiensten die in het verschiet liggen. Dit gaat echter niet zomaar.
Wij wachten op nader bericht van de landelijke kerk en in de komende weken hoort u meer.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk. De komende zondagen verzorgt predikant Jeannette Westerkamp de meditaties.
  • Om 11.05 uur is er, eveneens op NPO2, de EO BEAM kerkdienst. Een speciale jongerenviering.

Kerknieuwsbrief 7 - 3 mei 2020

Meditatie: Wie is een herder voor wie? n.a.v. Johannes 10:1-11
Meer dan zeven weken zijn voorbij en nog steeds luidt het advies: blijf zoveel mogelijk thuis. Het zijn weken van op jezelf aangewezen zijn en oefenen in geduld. Maar ook van omzien naar de ander en van solidariteit. In het bijzonder met hen die werken in de frontlinies. Het is bewonderenswaardig met hoeveel zorg en liefde zij zich inzetten. Het is in Bijbeltaal een soort van herderlijke zorg.
In de tekst van vandaag spreekt Jezus over de goede herder. Een goede herder heeft verantwoordelijkheidsgevoel. Is intens trouw en wil het beste voor de schapen. Ja, een goede herder geeft zijn leven voor de schapen, mocht dat nodig zijn. Bij die herder kun je schuilen en ben je veilig. Hij brengt je naar groene weiden en naar vredig water. Hij geeft je weer nieuwe kracht. En natuurlijk denken we dan ook aan de woorden van Psalm 23.
Met deze woorden in het achterhoofd moest ik denken aan het werk van Henri Nouwen. In de afgelopen weken heb ik weer eens een dagboek van hem uit de boekenkast gehaald. Niet het dagboek ‘Brood voor onderweg’, waar ik het in de zondagse overdenkingen wel eens over heb gehad. Nee, dit boek heet ‘Keerpunt’. Nouwen heeft het geschreven tijdens zijn eerste kennismaking met de Ark, een leefgemeenschap van lichamelijk en verstandelijk gehandicapten met hun begeleiders in het Noord-Franse dorp Trosly-Breuil. Een jaar lang – van augustus 1985 tot juli 1986 - woonde en werkte hij hier. Hij, die daarvoor als professor doceerde aan de prestigieuze theologische faculteiten van Yale en Harvard. De keuze die Nouwen in Trosly maakt voor mensen die hem nodig hebben, raakt aan de tekst van vandaag in het evangelie naar Johannes. Terwijl ook hij geconfronteerd werd met zichzelf en moest leren geduldig te zijn, lukt het hem om met vallen en opstaan meer en meer een herder te zijn. Hij ziet hoe zijn collega-begeleiders de gehandicapte mensen met wie ze werken zelfvertrouwen en een gevoel van eigenwaarde weten te geven. En hij schrijft dan: Vanmiddag had ik zelf ook een dergelijke ervaring, toen ik appels ging plukken met Janice, Carol, Adam en Rose. Ik dacht: we gaan appels plukken, we doen ze in zakken en gaan weer naar huis. Maar ik merkte algauw dat dat allemaal niet zo belangrijk was. Belangrijker was het om Rose te helpen een paar appels te plukken, om met Janice rond te lopen en te zoeken naar appels die zo laag hingen dat zij er zelf bij kon, om Carol complimentjes te geven omdat ze zo goed appels wist te vinden, en om gewoon maar naast Adam te gaan zitten onder een appelboom en hem het gevoel te geven dat hij er in zijn rolstoel ook bij hoorde. We hadden uiteindelijk vier zakken appels, en daar hadden we meer dan een uur over gedaan. Ik had dat in een half uur in mijn eentje kunnen doen. Maar efficiëntie is voor de Ark niet het allerbelangrijkste. Zorg en aandacht, daar gaat het om.
Ervaringen als deze, die hij in zijn dagboeknotities beschrijft en die een heel (geloofs)proces in hemzelf teweegbrengen, bepalen de volgende stap op zijn weg van de navolging van Jezus. Het is een keerpunt in zijn leven. De professor aan belangrijke universiteiten wordt uiteindelijk pastor in een Arkgemeenschap - Daybreak - bij Toronto.
Een prachtig verhaal in deze corona-tijd, waarin ook wij pas op de plaats moeten maken en worden bepaald bij de vraag wat leven is en wat belangrijk is. Waarin ook wij rekening moeten houden met de ander. Ja, een prachtig verhaal over wie een herder voor een ander kan zijn.
Ik wens u allen goede moed!
ds. Geke Westra

Klokken van hoop en troost
Elke woensdagavond zijn in de afgelopen weken van Groningen tot Middelburg en van de Waddeneilanden tot in het puntje van Limburg de kerkklokken geluid als teken van verbondenheid in deze moeilijke periode. Heel voorzichtig gaan we nu een nieuwe fase in met o.a. de opening van de basisscholen. De fase waarin alles 'normaal' is zal misschien nog een tijd op zich laten wachten, maar de fase die nodig is om daar te komen gaat beginnen. Dat zijn hoopvolle tekens! De bedoeling van het luiden van de klokken van hoop was dat mensen de hoop niet zouden verliezen. En daarom is landelijk ook besloten dat het goed is om 'klokken van hoop' voor nu te beëindigen.

Gedenkwaardige dagen
Afgelopen maandag 27 april werd een heel bijzondere koningsdag gevierd!
Op 4 mei zal – ook anders dan anders - worden stilgestaan bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Voorafgaande aan de taptoe en de twee minuten stilte zullen de kerkklokken luiden. En eveneens op 5 mei van 12.00-12.15 uur. Daarmee markeren we de dag waarop het 75 jaar geleden is dat Nederland bevrijd is.

Giften
Het stemt tot dankbaarheid dat in de afgelopen periode opnieuw een aantal giften zijn ontvangen op de bankrekening van de kerk en de diaconie. Nieuw is dat ook via de website gedoneerd kan worden. De doneerknop vindt u onder ‘nieuws’. 

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk. De komende zondagen verzorgt predikant Jeannette Westerkamp de meditaties.

Kerknieuwsbrief 6 – 26 april 2020

Meditatie: Een eerste voorzichtige stap, n.a.v. Johannes 21:1-14
Met het openen van scholen heeft het kabinet deze week een eerste stap richting ‘het nieuwe normaal’ gezet. Maar we zijn er nog lang niet, zei premier Rutte. En voor nog meer versoepeling is ‘blijvende zelfbeheersing’ nodig.
Het zijn bizarre tijden. Het raakt ons allemaal en wat is daarin wijsheid?
Na zijn toespraak dinsdagavond barstte de discussie dan ook los. En hoe begrijpelijk. Immers het water staat velen tot de lippen. Hoe komt het met onze banen? Hoe houden we dit vol? Blijven de verpleegtehuizen nog langer dicht? Er is angst en onzekerheid. Het zijn van die momenten dat het leven ons zwaar kan vallen, dat we het even niet meer zien zitten. Dit laatste overkomt ook de vissers op het meer in het evangelie van Johannes.
Het eigenlijke verhaal begint bij Simon Petrus. ‘Ik ga vissen’, zei hij. ‘Wij gaan met je mee’, zeiden de anderen. Een mens moet toch wat. Dat het er werkelijk droevig met hen voorstaat wordt duidelijk uit het vervolg. De hele nacht vangen ze niets! En hun hele leven van dat moment, wordt als het ware samengevat in drie woorden: in nacht, water en leegte. 
In tijden als de onze zo herkenbaar. Hoe nu verder? Wat te doen? Wat is de moeite waard? Natuurlijk wordt er vaker ‘s nachts gevist. Dan is het lekker koel en komen de vissen aan het wateroppervlak. Maar bij Johannes gaat het om meer. Hij laat zijn evangelie grotendeels bepalen door tegenstellingen. Tegenstellingen als duisternis en licht, als dood en leven.En zo was ook het leven van de leerlingen van Jezus, na zijn kruisiging en sterven, dood en duister. Ja het was nacht voor hen, ze hadden geen richting meer, geen doel of zin.
Hun uitzicht was verdwenen. En het water versterkt dit gevoel. Het water dat in de bijbel vaker symbool staat voor een bodemloze diepte. Voor gebrek aan houvast of voor leven zonder God. Alle zekerheid is weg. Een mens kan er in ondergaan. Wat doet denken aan de situatie vandaag de dag. De leerlingen vingen niets. De netten bleven leeg. Hun inspanningen werden niet beloond.
Even leeg als het net was de inhoud van hun leven. Er moest iets gaan gebeuren. Ze moesten opnieuw aangesproken worden. Het duister moest plaats maken voor het licht. En zo gebeurde. Toen het al ochtend werd, vroeg een onbekende, die Jezus was, maar die ze niet herkenden: ’Hebben jullie soms iets te eten?’ Nee, zeiden de discipelen. We hebben helemaal niets. We staan met lege handen.
En de onbekende zei: ‘Gooi het net aan stuurboord uit!’ M.a.w. probeer het anders te doen. Gooi het over een andere boeg. Sta open voor verandering. Zoek een nieuwe richting in je leven. Maak een eerste voorzichtige stap.
Soms is het nodig, ook al wil je dat niet, om al het oude even te laten rusten en achter je te laten. Jezelf open te stellen voor andere, nieuwe ervaringen om de inhoud in je eigen netten weer te zien. En misschien moet dat ook in deze tijd, waarin we voorlopig niet naar de kerk toe kunnen komen. Niet meer die oude, vanzelfsprekende gemeenschap kunnen ervaren. Hopelijk komt er (tijdelijk) iets anders voor in de plaats en worden ook onze netten weer vol. Net als bij die leerlingen op het meer.
Ik wens u allen goede moed,
ds. Geke Westra

Voor jong en oud
Nog een verhaal van Toon Tellegen over de egel en de eekhoorn
De egel wilde heel graag een keer met de eekhoorn dansen, maar wel op afstand, zodat de eekhoorn hem niet kon zien. Het is geen gezicht zoals ik dans, dacht hij, en dan nog al die stekels….Maar hoe zouden we dan het best kunnen dansen? dacht hij. Om een hoekje heen? Of met een muurtje tussen ons in? Hij dacht lange tijd na. Toen ging hij aan zijn tafel zitten en schreef een brief aan de eekhoorn:
Beste eekhoorn
Wil jij een keer met mij dansen?
Ik wil dat heel graag, maar ik wil niet dat je me ziet.
Zoals ik dans is geen gezicht.
Ik ben zo onhandig. Dat weet je misschien wel.
Ik zit gewoon onhandig in elkaar, daardoor komt dat.
Vind jij het goed als jij thuis danst en ik ook?
Dan hebben we geen last van mijn onhandigheid.
Zullen we meteen beginnen?
De egel
De eekhoorn las de brief. Hij stond op en begon te dansen.
Al dansend schreef hij een brief aan egel terug:
Beste egel
Wat dansen we heerlijk!
De eekhoorn
Lange tijd dansten ze zo, de eekhoorn in zijn kamer hoog in de beuk en de egel in zijn huis onder de rozenstruik. Ze hielden allebei hun ogen dicht. Niemand zag hen. Het was een stralende dag in het begin van de lente. Uren later, in het begin van de nacht, toen alle dieren al sliepen, dansten ze nog. Ten slotte stonden ze stil en schreven elkaar dat ze nog nooit zo heerlijk hadden gedanst en wensten elkaar welterusten.
Even later sliepen ze. Maar in hun dromen dansten ze verder, op de open plek in het bos, met hun armen om elkaar heen, heel dicht bij elkaar. En de egel droomde dat de eekhoorn zei: ‘Het is wél een gezicht, egel!’ en de eekhoorn droomde ook zoiets.

Pastoralia
Deze keer een vreugdevol bericht! In Italië is de kleine Sebastian geboren, onze tweede kleinzoon. We zijn dankbaar en superblij! Jan Boersma en Geke Westra

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit vanuit de kapel van de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk. De komende zondagen verzorgt predikant Jeannette Westerkamp de meditaties.

Klokken van hoop en troost
Op de woensdagavonden horen we in deze onzekere tijd de klokken van hoop en troost van 19.00 - 19.15 uur. Zijn licht zal ons blijvend omringen.



Kerknieuwsbrief 5 – 19 april 2020

Beloken Pasen

Meditatie: Brood om te delen
Vandaag deel ik met u één van mijn lievelingsverhalen. Het is het verhaal van de Emmaüsgangers, waar we in Lucas 24 van lezen. Wat opvalt is de grote verslagenheid bij de twee leerlingen van Jezus.
Ze zijn onderweg naar een dorp dat Emmaüs heet. Weg van Jeruzalem. Weg van de plek die verbonden was aan hun geloof. Waar ze leefden met Jezus, die hen hoop en levenszin geschonken had. Die hen geleerd had anders in het leven te staan. Ja, die God in hun midden had gebracht. Nu was dat allemaal voorbij. In Jeruzalem was hun grote profeet gedood. Met tranen in de ogen verlieten ze de stad.
Het is dat trieste gevoel dat je ook kan overvallen als je ‘s middags rond de klok van twee uur de nieuwe getallen hoort van de zieken, IC-opnames en het aantal gestorvenen. Cijfers waar zoveel levens van mensen achter verscholen gaan. Zoveel leed, pijn en verdriet van al die slachtoffers van Covid-19 en hun families en vrienden.
Eigenlijk teveel om dagelijks te bevatten en dat is dan alleen nog maar in ons eigen land. Teleurgesteld, lamgeslagen, liepen de mannen naar Emmaüs. Vaarwel Jeruzalem, stad van vrede. Vaarwel grote stad van God. Ja, die vrede was nu ver te zoeken. En God zelf?
Al pratend waren ze onderweg. En dan, zo beschrijft Lucas, dan opeens is daar die onverwachte medewandelaar. Opeens is hij daar en met een enkele vraag mengt hij zich in hun gesprek. Het lijkt alsof hij uit een heel andere wereld komt. Bent u dan de enige vreemdeling in Jeruzalem die niet weet wat daar deze dagen is gebeurd? De twee mannen richting Emmaüs, ze doen hun verhaal. Alles van die laatste dagen vertellen ze hem en ook over hun hoop die door de rauwe dood vervlogen is.
Hun verhalen, ze mogen er zijn. Hun angsten en teleurstelling. De vreemdeling luistert zo lang als dat nodig is.
Maar dan neemt ook deze derde man op deze derde dag het woord en langzaam brengt hij hen weer terug naar de Schriften, beginnend bij Mozes en de Profeten. En die oude verhalen, die oude beloften, ze boden weer perspectief. Meer en meer gingen hun de ogen weer open. Helemaal toen hij ook nog bij hen aan tafel zat en het brood voor hen brak. Opeens was het hen duidelijk: Onze God is er nog steeds. In het samenzijn van mensen, ook in gedachten, in de liefde, in het breken en delen. In het omzien naar elkaar. In alle mensen die goed doen.
Ik wens u allen goede moed.
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie Gaakeer. Op woensdag 15 april is mevr. Wilhelmina (Willy) Gaakeer-Hoiting overleden. Moge God zich over allen ontfermen.

Gebed voor deze zondag
God boven alles en allen,
wij komen tot U en ons hart is verdeeld:
wij geloven en wij twijfelen,
wij hopen en wij zijn bezorgd,
wij danken en wij klagen;
o God, neemt Gij ons leven in handen
en voeg ons hart tezamen
in de gedachtenis van uw daden,
in de verwachting van uw toekomst.
Uit Zondagswoorden – W.R. van der Zee

Liederen om te delen
In onze tweede kerknieuwsbrief vroeg ik of u ook een (bemoedigings)lied heeft voor deze zware tijd. Twee daarvan wil ik graag met u delen.
Allereerst lied 1003 – als een soort van kyrië:
1. Stil is de straat. Overal mensen in huizen verdwenen, even een luide sirene - stil is de straat overal. Komt er, God, een nieuwe morgen als een teken van uw trouw, worden wij bevrijd van zorgen? God, kom gauw.
En het tweede – een lied van vertrouwen – komt uit ons oude liedboek: Gezang 445.
3. Ruwe stormen mogen woeden,
alles om ons heen zij nacht,
God, onz’ God zal ons behoeden,
God houdt voor ons heil de wacht.
Moeten wij lang zijn hulp verbeiden,
Zijne liefde blijft ons leiden:
door een nacht, hoe zwart, hoe dicht,
voert Hij ons naar ’t eeuwig licht.

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit met synodescriba ds. René de Reuver.

Klokken van hoop en troost
Op de woensdagavonden horen we in deze onzekere tijd de klokken van hoop en troost van 19.00 - 19.15 uur.

Zijn licht zal ons blijvend omringen.

Kerknieuwsbrief 4 – 12 april 2020 Pasen

Meditatie: Nog steeds is er toekomst!
‘Maria!’, zei Jezus. Ze draaide zich om en zei: ‘Rabboeni!’. Johannes verhaalt van deze ontmoeting, die een radicale omslag teweegbrengt. We horen ervan op de Paasmorgen (Joh.20:1-18), na de droefheid van Goede Vrijdag en de stilte in de uren daarna. In de ontmoeting maken dood en rouw plaats voor leven en vreugde. Voor licht en muziek. Ja, dát is Pasen. Maar in deze tijd, waar overal in de wereld die intens grote zorg over ons bestaan de boventoon voert, voelt dat misschien wel vreemd. In de afgelopen dagen hebben we de diensten van de Goede Week gemist. Het samen vieren van de maaltijd van de Heer en het samen lezen van de lijdensgeschiedenis. We misten ook de stilte van de Paaswake die elk jaar weer langzaam overgaat in een jubelzang. Vandaag – deze Paaszondag - missen we ook het binnendragen van de nieuwe Paaskaars onder het zingen van de woorden: Licht dat terug komt. Hoop die niet sterven wil. Vrede die bij ons blijft. En ook de woorden waarmee we elkaar met Pasen mogen begroeten: Jezus is waarlijk opgestaan! Woorden van een nieuw begin. Dit jaar lijkt alles anders. Dit jaar blijven de kerkdeuren dicht. Komen we niet in feeststemming bij elkaar om het kruis met bloemen te versieren. Dit jaar blijft de zwaarte van die laatste dagen. Maar toch, de boodschap van Pasen, die blijft hetzelfde! God staat voor leven!
En iedere nieuwe dag wil hij ons leiden uit het duister van de nacht naar dat licht van Pasen. Wonderlijk maar waar en inderdaad soms moeilijk te bevatten. Voor ons, voor Jezus’ leerlingen en ook voor Maria. In het duister ging ze op weg, zo lezen we in het evangelie naar Johannes. In diepe rouw en haar hoop kapotgeslagen. Op de weg van haar leven ligt een steen die onverzettelijk lijkt. Wie zal hem wegrollen? Dan ziet ze iemand staan. Het lijkt een tuinman! En ze hoort hoe deze bijzondere tuinman haar roept. Ja hij roept haar bij haar naam. ‘Maria!’, zei hij en ze draaide zich om en herkende hem! Met zijn roep, mét dat hij haar zag en aansprak, bracht hij haar in het leven terug. Ga terug naar Galilea. Ga naar mijn broeders en zusters en zeg tegen hen dat ik opstijg naar mijn Vader, die ook jullie vader is, naar mijn God, die ook jullie God is. En die, zo vullen we met Pinksteren aan, in jullie verder zal gaan met het verhaal dat hij in mij begonnen is. M.a.w. Ga terug naar de plek waar je thuis hoort en waar jouw leven verder gaat. Mijn handen zijn nu jullie handen. Mijn stem blijft in jullie stemmen roepen. Mijn droom leeft in jullie voort. En weet daarbij, dat ik pas echt zal sterven als jullie de moed voor altijd hebben opgegeven. Maria uit Magdala ging terug naar de leerlingen en zei tegen hen: ‘Ik heb de Heer gezien!’ Deze geweldige boodschap van Pasen, die aloude geloofsverhalen, ze vormen een bodem onder ons bestaan. Al die verhalen, die ook over ons leven gaan. Ze willen ons doen opstaan. De droom in ons wakker houden. Ja, ze willen ons doen horen: nog steeds is er toekomst!
Ik wens u allen goede moed.
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie Meinema. Op Witte Donderdag - 9 april - is dhr. Jinne Meinema overleden. Moge God zich over allen ontfermen.

Gedachten en gebeden
Onze gedachten en gebeden gaan uit naar wie ziek zijn en vrezen voor hun leven. Naar wie een dierbare verloren. Naar wie zorgen hebben voor hun bestaan, omdat hun broodwinning stil is komen te liggen. Naar de werkers in de zorg binnen en buiten de ziekenhuizen, naar overheden, wetenschappers, politiemensen, docenten, journalisten en allen die doen wat ze kunnen om onze samenleving gaande en staande te houden nu. Uit de Paasbrief van onze classispredikant ds. Wim Beekman

Kerkdiensten op televisie
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit met synodescriba ds. René de Reuver.
Gift
Eind maart werd op de RABO-rekening van de kerk € 50,00 ontvangen onder de vermelding: omdat we niet in de kerk zijn. Wat een prachtig gebaar! Ook dit is een teken van leven! Hartelijk dank.

Klokken van hoop en troost
De kerkklokken luiden ook met Pasen. Op de woensdagavond horen we in deze onzekere tijd de klokken van hoop en troost.

Deze Paasmorgen klinken ze om 12 uur opnieuw en ze laten ons weten dat Christus is opgestaan!

Zijn licht zal ons blijvend omringen.



Kerknieuwsbrief 3 – 5 april 2020

Zesde zondag van de 40-dagentijd – Palmpasen
Omdat de kerkdiensten en alle kerkelijke activiteiten tot nader bericht zijn opgeschort, zijn we begonnen met een wekelijkse nieuwsbrief. Op deze manier zijn we toch op de zondagmorgen even met elkaar verbonden.

Meditatie: Palmzondag
Vandaag staan we op de drempel van de Stille Week. Het is Palmpasen en opnieuw blijven we thuis en onze kerk blijft leeg. Nee, deze zondag is er ook geen kinderoptocht met de symbolische palmpaasstokken. Het is soberheid alom.
Toch, als we kijken naar de lezing die hoort bij deze zondag – de lezing uit Matteüs 21:1-11 – horen we gejuich. ‘Hosanna voor de Zoon van David! Gezegend hij die komt in de naam van de Heer’.
Talloze mensen staan langs de kant van de weg als Jezus voorbijkomt. Hoopvol en vol verwachting. Ze zingen psalmen en ze zwaaien met alledaagse middelen als hun eigen kleren en bundels groen van het land. Dit is hun grote koning en zij zijn z’n volk. Voor hen is hij gekomen. Voor kleine en kwetsbare mensen, die al zo lang verlangen naar grote dingen als een wereld van heil en van vrede en gerechtigheid. Immers die Romeinen, ze waren er nog steeds.
Er heerste angst, ook toen. Maar er staat iets te gebeuren! Feilloos voelen ze het aan. En Jezus, hij weet dat ook. Veel meer nog dan zij, maar ook hoe anders! Want die Bijbelse intocht, die laat vóór alles zien dat de macht en de grootsheid van Jezus van een heel andere orde is dan de mensen denken. En juist dáárom is er geen strijdros, maar een onbereden, dartel, weerloos veulen. En juist dáárom zijn er geen vlaggen en banieren, maar wuiven de mensen naar hem met wat maar voor handen is. Jezus is geen machthebber zoals de vijandelijke keizer. Hij is de Zoon van God, die juist leven wil voor mensen. Die licht wil brengen in het duister en sterker is dan alle chaos en dood.
Ja, dat is Palmzondag en daarna volgen de dagen van de Stille Week. ‘Heden hosanna, morgen kruisig Hem!’, zo zingen we vaak. Het zijn die loodzware dagen van eenzaamheid en somberte. Van verlatenheid en verraad. En van lijden en van dood.
Misschien dat deze komende dagen van de Stille Week voor ons nog zwaarder voelen dan andere jaren. Maar we moeten er doorheen om uit te komen bij Pasen. En tot zo lang zullen we het uit moeten houden. Ieder voor zich en met elkaar. Ieder in onze eigen huizen en geïsoleerd, maar in gedachten en gebeden verbonden met elkaar en met Jezus de Levende. Ondanks alles!
Ik wens u allen goede moed.
ds. Geke Westra

Laten we bidden voor:
  • alle zieken en rouwenden
  • alle mensen die hun geliefden niet kunnen ontmoeten
  • alle hulpverleners in zorginstellingen, in de thuiszorg, op straat
  • alle mensen zonder huis en alle vluchtelingen
  • alle bestuurders en docenten, meesters en juffen
  • alle werkers in de kinderopvang
  • alle ouders die hun kinderen thuis opvangen
  • en voor zoveel anderen.

Voor de kinderen
Het is jammer dat je deze zondag niet naar de kerk toe kunt komen om een palmpaasstok te maken. Maar dat kan natuurlijk ook thuis! Wat heb je nodig:
  • Houten kruis: latten of rechte takken van 40 en 60 à 70 cm lang
  • Touw of metaaldraad
  • Buxustakjes of ander groen uit de tuin
  • Stroken gekleurd crêpepapier
  • Plakband
  • Rozijnen of krenten
  • Draad en naald
  • Pinda’s in de dop
  • Citroen of sinaasappel
  • Een ei (echt of van chocolade)
  • (Brood)haantje (van deeg of papier)
En dan: maak een kruis van de takken of latten met touw of metaaldraad. Omwikkel dit vervolgens met crêpepapier. Rijg van dertig pinda’s een slinger en maak ook een ketting van de rozijnen of krenten. Versier hier het kruis mee en ook met de andere spullen. Zet het (brood)haantje er bovenop.

Betekenis: het houten kruis verwijst naar Goede Vrijdag en de kruisiging van Jezus. Op Palmzondag is het nog verborgen onder de versiering van het crêpepapier. Het buxustakje staat symbool voor het groen waar de mensen mee zwaaien als Jezus Jeruzalem binnenkomt. Groen is ook de kleur van de hoop en van toekomst. De krenten/rozijnen verwijzen naar de wijn van het laatste avondmaal en ook zijn er 12 apostelen. Het (brood)haantje verwijst naar de haan die kraait als Petrus tot drie keer toe gezegd heeft, dat hij Jezus niet kent. De 30 pinda’s verwijzen naar de 30 zilverlingen die Judas krijgt als hij Jezus verraden heeft. De citroen/sinaasappel verwijst naar de spons met zure wijn die ze Jezus naar de mond brachten. Het ei is een teken van nieuw leven en opstanding en Pasen!

Kerkdiensten op televisie
Om zoveel mogelijk fysiek contact te vermijden, dus uit veiligheid, hebben we in Hurdegaryp gekozen voor een
wekelijkse kerknieuwsbrief op de zondagmorgen.
Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • Op Goede Vrijdag zendt Omrop Fryslân de Mattheuspassion uit en wel in het Fries.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit met synodescriba ds. René de Reuver.
Pastoraal contact
U zult begrijpen dat ik in deze periode niet bij u thuis kan komen, maar hebt u behoefte aan een persoonlijk gesprek, dan kunt u kunt mij natuurlijk altijd bellen! Ook een e-mailbericht (predikant@pghurdegaryp.nl) is welkom. Ik probeer daar zo snel mogelijk op te reageren.
Vriendelijke groet, Geke Westra.

Klokken van hoop en troost
Om in deze onzekere tijd een boodschap van bemoediging, hoop en troost te verspreiden, luiden alle kerken in Nederland de komende woensdagen (8, 15, 22 en 29 april) van 19.00 – 19.15 uur de kerkklokken.
Met deze ‘klokken van hoop en troost’ verbinden we mensen met elkaar over de grenzen van sociaal isolement heen.

Er wordt aan u gedacht!



Kerknieuwsbrief 2 - 29 maart 2020

Vijfde zondag van de 40-dagentijd
Omdat de kerkdiensten en alle kerkelijke activiteiten tot nader bericht zijn opgeschort, zijn we begonnen met een wekelijkse nieuwsbrief. Op deze manier zijn we op de zondagmorgen toch even met elkaar verbonden. In deze nieuwsbrief een korte meditatie door ds. Geke Westra en enig ander nieuws.

Meditatie: Geloof, hoop en liefde
Afgelopen woensdag konden we de kerkklokken weer horen luiden. Klokken van troost en hoop, die mensen met elkaar willen verbinden.
Luister, klinkt als het ware uit het huis van God, Ik ben er bij! Ondanks alles.
Zo maakte God zich ook bekend aan Mozes, hoorden we op de eerste zondag van de lijdenstijd. Ik zie je, Ik hoor je en Ik weet van jullie lijden. 
Ja, Ik ben er, zegt God. Zo heet ik en zo wil Ik zijn.
We hoorden toen in de kerkdienst ook de laatste woorden van lied 934:
Ik ben de weg waarop je gaat.
Ik ben er zelfs ten einde raad.
Ik ben gegeven als je brood.
Ik ben in leven en in dood…..je vriend!
Nooit hadden we op dat moment kunnen bevroeden hoe dichtbij die woorden zouden kunnen komen. Noch hoe we woorden als deze nodig hebben. Woorden van geloof, hoop en liefde. Woorden van houvast en vertrouwen. I surrender, zong Sharon Kips op 18 maart tijdens de uitzending van De Dag van Nationaal Gebed. Ik geef me over. Maar, zei ze toen, mét dat ik dit zing, moet ik dat tegelijkertijd op mezelf overwinnen. Want ik wil het wel graag, maar wat is dat moeilijk. Je overgeven aan wat er staat te gebeuren. Leven in onzekerheid.
Misschien hebt u ook een lied dat u in deze tijd kan sterken. Een lied als bemoediging of gebed. Om je uit te tillen boven de angst. Om je te troosten of stem te geven aan je verlangen naar de tijd hierna. Een lied om God nabij te voelen net als Mozes bij die brandende braamstruik.
U mag het mij laten weten en misschien kunt u dan ook verwoorden waarom u nu juist dat lied gekozen hebt. Wellicht komt het in een volgende kerknieuwsbrief terug. En…..ook dit is fijn om met elkaar te delen.
Ik wens u allen goede moed.
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie De Bruin. Op zondag 22 maart is mevr. Geertje de Bruin – Ringnalda overleden.
Moge God zich over allen ontfermen.

Kerkdiensten op televisie
Om zoveel mogelijk fysiek contact te vermijden, dus uit veiligheid, hebben we in Hurdegaryp gekozen voor een wekelijkse kerknieuwsbrief op de zondagmorgen. Graag verwijzen we u voor de kerkdiensten naar een paar alternatieven:
  • In Friesland verzorgt Omrop Fryslân elke zondag waarop de kerken gesloten zijn om 10.00 uur een kerkdienst vanuit de Martinikerk te Franeker.
  • Op RTV Kanaal 30 wordt iedere zondagmorgen een dienst vanuit de Ikker of de Kruiskerk in Burgum uitgezonden.
  • Op Goede Vrijdag zendt Omrop Fryslân de Mattheuspassion uit en wel in het Fries.
  • NPO2 zendt ‘s zondags om 9.20 uur een kerkdienst uit met synodescriba ds. René de Reuver.

Straatmeisjes in Ghana
In deze 40-dagentijd was het de bedoeling om telkens weer te collecteren voor de straatmeisjes van Ghana. Voor dit doel zijn ook de spaardoosjes voor thuis uitgereikt. Het gevaar bestaat dat we deze door eigen zorgen al snel vergeten.
Daarom ook hier de oproep om te blijven sparen om daarna zelf het geld over te maken naar de Diaconie o.v.v. ZWO en Ghana. U vindt het rekeningnummer op de achterflap van ons kerkblad.

Niet alleen
Al eerder is de website van Kearn genoemd. U vindt hier een overzicht van de hulpactiviteiten in de gemeente Tytsjerksteradiel. Daarnaast kennen we in onze kerkelijke gemeente natuurlijk ook het ‘Omzien naar Elkaar’. Een activiteit van ‘De Kerk & Ik’ en de Diaconie. Mocht u een hulpvraag hebben, neemt u dan contact op met Kor Stoppels (474213 / 06 - 15657336) of via ONE@pghurdegaryp.nl.

Pastoraal contact
U zult begrijpen dat ik in deze periode niet bij u thuis kan komen, maar hebt u behoefte aan een persoonlijk gesprek, dan kunt u kunt mij natuurlijk altijd bellen! Ook een e-mailbericht (predikant@pghurdegaryp.nl) is welkom. Ik probeer daar zo snel mogelijk op te reageren. Vriendelijke groet, Geke Westra.

Klokken van hoop en troost
Om in deze onzekere tijd een boodschap van bemoediging, hoop en troost te verspreiden, luiden alle kerken in Nederland de komende woensdagen (1, 8, 15, 22 en 29 april) van 19.00 – 19.15 uur de kerkklokken. Met deze ‘klokken van hoop en troost’ verbinden we mensen met elkaar over de grenzen van sociaal isolement heen.

Er wordt aan u gedacht!



Kerknieuwsbrief 1 - 22 maart 2020

Vierde zondag van de 40-dagentijd
Omdat de kerkdiensten en alle kerkelijke activiteiten tot nader bericht zijn opgeschort en er in de maand april geen Twalûd verschijnt, beginnen we met een wekelijkse kerknieuwsbrief. Op deze manier zijn we toch op de zondagmorgen even met elkaar verbonden. We vullen deze nieuwsbrief met een meditatie van ds. Geke Westra en eventueel vindt u nog wat algemene informatie.

Enige praktische mededelingen

Verzending en uitschrijven :
Voor het verspreiden van deze kerknieuwsbrief in deze uitzonderlijke tijd, hebben we gebruik gemaakt van o.a. de adressenlijst van Vorming en Toerusting. Dit betekent, dat ook een aantal niet-gemeenteleden deze mail zullen ontvangen. Stelt u op ontvangst geen prijs (en dat geldt natuurlijk ook voor gemeenteleden), dan kunt u zich heel gemakkelijk uitschrijven.

Aanmelden nieuwe ontvangers:
Kent u gemeenteleden die deze kerknieuwsbrief nog niet krijgen maar hem wel willen ontvangen? Attendeer hen hierop, zodat zij hun e-mailadres kunnen doorgeven aan de scriba via scriba@pghurdegaryp.nl.

Papieren versie:
Deze kerknieuwsbrief wordt ook op beperkte schaal afgedrukt en thuis bezorgd. Aan- en afmelden van de papieren versie kan door contact op te nemen met de scriba, per e-mail of telefonisch (zie kerkblad).

Meditatie: Alles wordt stil
Wat er allemaal in zo’n korte tijd in ons leven is veranderd, hoef ik u niet te vertellen. We zien en horen dat elke dag. Het is schrikbarend. En terwijl het coronavirus nu als een dolle Dries door de wereld raast, zoek ik naar woorden van troost.
Ik moet u zeggen, in eerste instantie val ik stil. Ik denk aan al die slachtoffers die al gevallen zijn. De mensen die in de laatste maanden zijn overleden, maar ook aan de mensen die op dit moment vechten voor hun leven. Ik denk aan allen die hun geliefden niet meer kunnen
opzoeken. Ik denk aan alle hulpverleners die met heel hun inzet aan het werk zijn, soms zonder goede bescherming met alle gevaren van dien. Hier in Nederland, in Italië, in Spanje, in China….. in praktisch alle landen van de wereld. Ja en dan val je stil. Het leed is niet te vatten.
Misschien is die stilte ook wel goed, denk ik dan. Immers je zegt al gauw te veel. Al gauw is het schrale troost of ga je aan gevoelens van mensen voorbij. En dat kan ook als je God ter sprake brengt. En misschien nog meer, als je meent te weten wat God met dit alles voor heeft. Nee, niet voor niets hebben we geleerd Gods naam niet ijdel te gebruiken. Ons past bescheidenheid. Even is het geen tijd voor grote woorden.
Meer is het tijd voor stilte en/of gebed.
Ik moest denken aan wat we lezen in het Marcus-evangelie in hoofdstuk 14. Na de maaltijd met zijn leerlingen kwam Jezus met zijn leerlingen bij een olijfgaard die Getsemane heette en hij zei tegen hen: ‘Blijven jullie hier zitten, terwijl ik ga bidden’. Hij nam Petrus, Jakobus en Johannes met zich mee. Hij voelde zich onrustig en angstig worden en zei tegen hen: ‘Ik voel me dodelijk bedroefd; blijf hier waken’. M.a.w.: laat me niet in de steek. Blijf bij Mij en waak hier met Mij, wakend en biddend, zoals een lied uit Taizé dat formuleert. En misschien is dat nu ook wat we moeten doen. In gedachten bij elkaar blijven en waken. Hopend en biddend.
En laat dan de komende weken, om zeven uur op de woensdagavond, de kerkklok van de Hofkerk de stilte doorbreken. Opdat we weten: we komen voor nu even niet bij elkaar, maar we blijven met elkaar verbonden in naam van de Levende. Dat is dan toch een troost. 
Ik wens u allen goede moed.
ds. Geke Westra

Pastoralia
Wij denken aan de familie Bij de Weg. Op donderdag 19 maart is mevr. Annie bij de Weg-Venema overleden. Moge God zich over hen ontfermen.

Info van Kearn
Kijk in het overzicht wat er in de gemeente Tytsjerksteradiel aangeboden wordt. Maak gebruik van wat bij u of jou past. Dit kan zijn als hulpvrager of als hulpgever. https://www.kearn.nl/nieuws/alle-corona-acties-op-een-plek/

Om in deze onzekere tijd een boodschap van bemoediging, hoop en troost te verspreiden, luiden alle kerken in Nederland de komende woensdagen (25 maart en 1 april) van 19.00 – 19.15 uur de kerkklokken.
Met deze ‘klokken van hoop en troost’ verbinden we mensen met elkaar over de grenzen van sociaal isolement heen.

Er wordt aan u gedacht!

© 2020 Protestantse Gemeente Hurdegaryp
De Protestantse Gemeente Hurdegaryp verzendt deze kerknieuwsbrief om in deze uitzonderlijke en moeilijke tijd contact te houden met haar gemeenteleden. Stelt u er geen prijs op om deze te ontvangen, dan kunt u zich uitschrijven bij de scriba; de contactgegevens staan in het kerkblad.
terug